«هرکس به مقدسات اسلام ويا هريک از انبياء عظام يا ائمه ي طاهرين(ع) ياحضرت صديقه ي طاهره اهانت نمايد، اگر مشمول حکم سب النبي باشد، اعدام مي شود، ودر غير اين صورت، به حبس از يک تا پنج سال محکوم خواهدشد.»
منظور از ائمه ي طاهرين( دوازده امام و پيشواي شيعيان است. مقصود از صديقه طاهره بزرگ بانوي اسلام، فاطمه ي زهرا است. و مقصود ازانبياء عظام پيامبران الهي است وتوهين به هر يک از 124 هزار پيامبر بزرگ خداوند در دايره ي ماده فوق، قرار مي گيرند، و فرقي از اين جهت بين حضرت نوح، ابراهيم، موسي، عيسي ومحمد صلي الله عليه و آله نيست. واژه ي «عظام» صفت براي انبياء است و نبايد پنداشت که هدف از آن، پيامبران اولوالعزم اند. چه اينکه همه ي آنان عظيم و بزرگوارند و ماده قانوني از اين حيث عام و شامل همه ي پيام آوران خداوند از آدم تا خاتم مي باشد.
ب) مقدسات اسلام
نخستين چيزي که از مقدسات اسلام در ذهن مي ايد «اشخاص و مفاهيمي است که بايستي محترم شمرده شده و از گزند استهزاء و اهانت در امان و مصون باشند» بدون شک ذات باري تعالي اولين مصداق روشني است که پاکتر و منزه تر از او در آموزهاي ديني وجود ندارد «سبحان الله عما يصفون» پيامبران و پيشوايان دين و ديانت و سمبل هاي بشري نيز در زمره ي مقدسات ديني قرار مي گيرند که بايد از هرگونه تحقير و توهين در امان باشند. هم چنين مقدسات، شامل اماکن نيز مي گردد همانند کعبه، مزار امامانک قرآن، نهج البلاغه و شخصيت هاي مورد احترام همچون حضرت ابوالفضل العباس، علي اکبر، حمزه و... هم چنين شخصيت هاي ساير مذاهب که از نظر مسلمانان واجب التعظيم اند همانند حضرت هاجر، مريم مقدس و...
اهانت در ماده ي فوق، اعم است از نسبت دادن صريح الفاظ رکيک و يا هر فعل و ترک فعلي که در نظر عرف موجب وهن و تحقير طرف گردد. توهين شامل گفتار، کردار، کتابت و حتي اشاره ي صريح است. به طور مثال اگر کسي در عاشورا لباس شادي به تن کند و يا به شادي و هلهله بپردازد مشمول ماده مزبور قرار مي گيرد.
اما در مورد ترک فعل مثلا صلوات نفرستادن بر پيامبر از روي عمد و توهين، ايا مشمول ماده، قرار مي گيرد يا خير؟ در اين جا بين حقوقدانان تفاوت نگاه و نظر وجود دارد؛ نظر برخي بر اين است که براي ترک فعل، نمي توان مجازات، قايل شد، هر چند که به قصد توهين باشد اما عقيده آنها بر آن است که ترک فعل هم مي تواند مصداق توهين و اهانت باشد، همان طور که رفتار و کردار مشمول ماده است.
آنگونه که پيداست حمايت قانون گذار ايران از پيروان ساير اديان در دو مورد، محدود گرديده است:
يک) حمايت از پيامبران آنان منوط بر اينکه در نگاه اسلامي نيز جزء پيامبران باشد.
دو) مقدسات آنان که در نگاه اسلامي هم مقدس باشد.


کپی رایت © 2020 - الهام آریان کیان | طراحی سایت دارکوب - میزبانی هاست دارکوب