مسأله 2390. اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه بوده است، يا بعد از عقد ديوانه شود، يا بفهمد كه آلت مردي ندارد، يا مرضي دارد كه نمي‎تواند وطي و نزديكي نمايد، يا اين دو عيب بعد از عقد و پيش از وطي پيدا شود، يا بفهمد تخم‎هاي او را پيش از عقد كشيده ‎اند و امر را بر او مشتبه كرده باشند، مي‎تواند عقد را به هم بزند، ولي در صورتي كه مرد نمي‎تواند نزديكي نمايد زن اگر بخواهد فسخ نمايد، بايد به حاكم شرعي رجوع نمايد تا حاكم شرع تا يك سال بر مرد مهلت دهد چنان چه نتوانست با آن زن يا زني ديگر نزديكي كند، پس از آن مي‎تواند عقد را به هم بزند.
مسأله 2391. اگر مرد يا زن به واسطه يكي از عيب‎هايي كه در دو مسأله پيش گفته شد عقد را به هم بزند، بايد بدون طلاق از هم جدا شوند.
مسأله 2392. اگر به واسطه آن كه مرد نمي‎تواند وطي و نزديكي كند، زن عقد را به هم بزند، شوهر بايد نصف مهر را بدهد. ولي اگر به واسطه يكي از عيب‎هاي ديگري كه گفته شد مرد، يا زن عقد را به هم بزند، چنان چه مرد با زن نزديكي نكرده باشد، چيزي بر او نيست. و اگر نزديكي كرده، بايد تمام مهر را بدهد.


کپی رایت © 2019 - الهام آریان کیان | طراحی سایت دارکوب - میزبانی هاست دارکوب