پدر يا مادري که حضانت فرزند را برعهده دارد، نمي‌تواند او را از محل حضانت خارج کند. مثلاً اگر پدر و مادر هر دو در تهران زندگي‌ مي‌‌کنند، کسي که عهده‌دار حضانت است، نمي‌‌تواند محل سکونت خود را به شيراز منتقل کند؛ مگر آن‌که در شرايط ضروري از دادگاه براي انتقال اجازه بگيرد. در صورت تخلف از شرايط حضانت، طرف مقابل مي‌تواند با مراجعه به دايره اجراي احکام دادگاه، براي اجراي حکم و الزام فرد متخلف به اجراي قانون، درخواست کند.
ماده 42 قانون حمايت خانواده مقرر داشته است: «صغير و مجنون را نمي‌توان بدون رضايت ولي، قيم، مادر يا شخصي که حضانت و نگهداري آنان به او واگذار شده است، از محل اقامت مقرر بين طرفين يا محل اقامت قبل از وقوع طلاق به محل ديگر يا خارج از کشور فرستاد؛ مگر اينکه دادگاه آن را به مصلحت صغير و مجنون بداند و با درنظر گرفتن حق ملاقات اشخاص ذي‌حق اين امر را اجازه دهـد. دادگاه درصـورت موافقت با خـارج کردن صغيـر و مجنون از کشور، بنابر درخواست ذي‌نفع، براي تضمين بازگرداندن صغير و مجنون تأمين مناسبي اخذ مي‌کند.»
اگر پدر به کرات مانع ملاقات مادر با فرزندان شود، مادر مي‌تواند موضوع سلب صلاحيت پدر براي نگه‌داري از فرزندان را در دادگاه مطرح کند. مطابق قانون اگر کسي که حکم حضانت عليه او صادر شده است (پدر، مادر و يا شخص ديگر)؛ مانع اجراي حکم شود و يا از پس دادن طفل خوداري کند، دادگاه صادرکننده حکم، او را ملزم مي‌کند که فرزند يا فرزندان را به طرفي که حضانت را برعهده دارد، بازگرداند و فرد، در صورت عدم اجراي حکم، به حبس تا اجراي حکم محکوم خواهد شد (ماده 40 قانون حمايت خانواده)


کپی رایت © 2019 - الهام آریان کیان | طراحی سایت دارکوب - میزبانی هاست دارکوب