بر اساس قانون شوهر بايد نفقه همسر خود را تأمين نمايد و وضعيت مالي زن و مرد تأثيري در اين تکليف ندارد. يعني اگر حتي زن شاغل يا صاحب ثروت عظيمي باشد، و مرد وضعيت مالي بدي داشته باشد، باز هم تکليف به پرداخت نفقه از بين نمي‌رود. به محض اين که عقد ازدواج صورت پذيرفت، شوهر مکلف به پرداخت نفقه است (ماده 1102 و 1106 قانون مدني). نفقه عبارت است از همة نيازهاي متعارف و متناسب با وضعيت زن از قبيل مسکن، البسه، اثاث منزل و هزينه‌هاي درماني و بهداشتي، و خادم در صورت عادت يا احتياج به واسطه نقصان يا مرض (ماده 1107 ق. م.)
البته زوجه در صورتي مستحق نفقه خواهد بود که از همسر خود تمکين نمايد (ماده 1108). تمکين به معناي اطاعت زن از شوهر در اداي وظايف زوجيت، حسن معاشرت، و سکونت در منزل شوهر است. به زني که از همسرش اطاعت ننمايد، ناشزه مي‌گويند.
در صورت استنکاف شوهر از پرداخت نفقه، زن مي‌تواند به دادگاه مراجعه نمايد (ماده 1111). و در صورت عجز او از پرداخت نفقه، تقاضاي طلاق نمايد (ماده 1129). ضابطه موجود در تعيين ميزان نفقه، بر مبناي شئونات خانوادگي زن، عرف و عادت ساکنان هر منطقه، و وضع مالي مرد مي‌باشد، و در صورت عدم توافق زوجين در ميزان نفقه، دادگاه با جلب نظر کارشناس به تعيين ميزان نفقه اقدام مي‌نمايد.


کپی رایت © 2019 - الهام آریان کیان | طراحی سایت دارکوب - میزبانی هاست دارکوب