1-    حقوق اصلي: اختيار استعمال و انتفاع از چيزي به طور ناقص يا کامل.
2-    حقوق تبعي: حقوقي است که به موجب آن عين معيني و ثيقۀ طلب صاحب حق قرار مي گيرد و به او حق مي دهد که درصورت خودداري مديون از پرداخن دين طلب خود را از آن محل استيفا کند.
تفاوت مهم اين دو: حق عيني تبعي حق مستقلي نيست و درصورت پرداخت دين از بين مي رود ولي حق عيني اصلي تابع هيچ ديني نيست و اصالت دارد.
حق ديني: حق ديني حقي است که شخص نسبت به ديگري پيدا مي کند و به موجب آن مي تواند انجام کاري را از او بخواهد. حقوقي است که اشخاص برذمۀ ديگران دارند. حق طلبکار بر بدهکار. (دائن نسبت به مديون)
تفاوت حق عيني و ديني:
1-    حقوق عيني از دو عنصر تشکيل شده (صاحب و موضوع حق) و ديني سه عنصر (طلبکار- بدهکار- موضوع حق)
2-    موضوع حقي عيني هميشه يک شيء مادي است که در خارج حاضر و معين است ولي موضوع ديني اختصاص به اشياء ندارد و ممکن است موضوع انجام کاري يا تعهدي باشد. مثل حق وکالت.
3-    حقوق عيني به دليل حفظ نظم عمومي محدود و منحصر به تعيين قانون گزار است ولي ديني تابع آزادي قراردادهاي خصوصي بين افراد است. مادۀ 10 ق.م
4-    حق عيني در برابر همه قابل استناد است ولي حق ديني فقط نسبت به مديون قابليت اجرا دارد.
5-    حق عيني متضمن حق تعقيب است يعني صاحب آن مي تواند مال خود را دست هرکسي يافت مطالبه کند ولي حق ديني متضمن تعقيب در حق همه گان نيست.
6-    حق عيني متضمن حق تقدم براي مالک آن است يعني صاحبان حقوق عيني متقدم بر حقوق ديني هستند. (طلب آنها طلب ساده است) صاحبان حق عيني حق خود را به طور مستقيم اعمال مي کنند ولي صاحبان حق ديني فقط مي توانند مديون را ملزم به ايفاي دين کنند.


کپی رایت © 2019 - الهام آریان کیان | طراحی سایت دارکوب - میزبانی هاست دارکوب