انتقال پذیری به حکم قانون:
    مال حبس شده← وقف (مهم ترین مصداق حبس) به موجب حبس یک مال شخص واقف آن مال موقوفه را از ملکیت خودش خارج می کند. از طرفی مال موقوفه به ملکیت موقوف علیم هم در نمی آید. (نه واقف مالک است نه طرف مقابل که برایش وقف شده و یک شخصیت حقوقی مستقل پیدا می کند) فقط موقوف علیهم درراستای وقف نامه از منافع مال موقوفه می برند و استفاده می کنند و موقوفه قابل انتقال نیست و قابل معامله هم نیست.
    جبران خسارت وارده می تواند مطالبه کند. اما در این حالت متعهدله نمی تواند ابطال معاملۀ ناقله را از دادگاه بخواهد زیرا حق انتقال ملک که ناشی از مالکیت وی بوده است هم چنان باقی است.
انتقال ناپذیری قرارداد دو صورت دارد:
  1-  شرطی است که براساس آن مالک تعهد می کند که از انتقال مال خودداری کند. التزام به عدم انتقال.
  2-  شرطی است که حق انتقال ملک را از مالک سلب می کند و درواقع هدف از این شرط آن است که حق مالکیت مالک ناقص شود مثل اجاره.
درحالت التزام به عدم انتقال از حق مالکیت فرد چیزی کاسته نشده است یعنی حق عینی مالک برعکسش ثابت است ولی مالک متعهد شده است که از اعمال این حق خودداری کند و این تعهد تنها در برابر طرف قراردادست بنابراین این شرط تنها بین طرفین قرارداد معتبر است یعنی تنها طرف قرارداد است که می تواند الزام مالک را به مفاد شرط بخواهد یعنی از دادگاه بخواهد که او را از انتقال باز دارد.


کپی رایت © 2019 - الهام آریان کیان | طراحی سایت دارکوب - میزبانی هاست دارکوب